tag:blogger.com,1999:blog-27199204758553990932011-12-17T19:09:15.916+02:00Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.comBlogger471100tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-41805477494340158982011-03-15T19:02:00.001+02:002011-03-15T19:04:05.638+02:00

Blogumuzu takip eden dostlar;Daha profesyonel ve içerikli bir site olabilmek için, blogu websitemizin altına taşıdık. Bundan sonra yeni adresimizde, içeriğimizi genişleterek yazmaya, paylaşmaya devam edeceğiz, bekleriz. Yeni adresimiz : blog.fudoshinankara.net

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-38997893951621101612011-02-21T07:39:00.000+02:002011-02-21T07:39:14.141+02:00

Aşağıdaki röportaj, Aikido'nun kurucusu O'Sensei Morihei Ueshiba ve oğlu Kisshomaru Ueshiba ile yapılmış ve 1957 Tokyo, Kowado da "Aikido by Kisshomaru Ueshiba"  kitabının 198-219 'uncu sayfalarında çıkmış. Röportajı yapan gazetecilerin kim olduklarını bilmiyoruz ama Japonca'dan ingilizceye Stanley Pranin ve Katsuaki Terasawa çevirmiş. Fazla söze gerek yok, buyrun bakalım : S : Üniversitede

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-49422844626918219662011-02-17T08:30:00.000+02:002011-02-17T08:30:43.395+02:00

Budo'da eğitim, genel olarak kata çalışması metodunu takip eder. Kata çalışmasında iki kişi, partner olarak önceden belirlenmiş roller üstlenirler. Budo'da bu roller uke ve nage'dir. Çalışmanın faydalı olabilmesi için bu iki rolün ve roller arasındaki ilişkinin doğru biçimde anlaşılması önemlidir. Bazen nage ve uke, "kazanan taraf" ve "kaybeden taraf" biçiminde yanlış anlaşılmaktadır. Esasında

mert saracozhttp://www.blogger.com/profile/18309489834294239435noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-1500333842523062482011-02-13T11:06:00.001+02:002011-02-17T10:20:12.967+02:00

Mitsugi Saotome Washington D.C.'deki Aikido Shobukan Dojo'nun baş eğitmeni ve aynı zamanda uluslararası bir birlik olan Aikido Schools of Ueshiba(ASU)'ya bağlı 70'i aşkın dojonun da danışman eğitmenidir. Saotome Sensei, bütün yaşamını Aikido çalışamaya ve öğretmeye adamıştır. 1955'te Aikido'nun kurucusu olan Morihei Ueshiba (O Sensei)'nin yanında deneyimsiz bir öğrenci olarak başlamıştır ve

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-47574329451554473572011-02-09T15:54:00.004+02:002011-02-13T10:45:53.125+02:00

Yıl 1999, Hacettepe Üniversitesi'nde kantin muhabbetlerinde bir arkadaşım bana aralıklarla Aikido hakkında birşeyler anlatırdı. Kıyafetler, selamlar, kılıçlar, hocanın tecrübeli öğrencileri yerden yere vurma hikayeleri. Ama ne yalan söyliyeyim beni pek cezbetmiyordu. Asıl ilginç olansa bu hikayelere sadece pasif dinleyici olarak kalırken, eve gidip Steven Seagal filmleri izlememdi. Cahillik

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-35295964925643469442011-02-04T13:33:00.003+02:002011-02-04T13:35:53.086+02:00

M.Saotome Sensei Uchi deshi sadece dojoda uyuyan öğrenci demek değildir.Onların eğitimi disiplin eğitimidir sadece teknik çalışması değil.Uchi Deshi sistemi doktorların staj sistemine benzer. Uchi Deshi dojoda yaşar ve uyur böylece günde 24 saat çalışabilir. Onların mecburi eğitimleri birçok servisi gerektirmektedir. Bazı insanlar Uchi Deshi terimini çok rahat kullanıyorlar. Sadece dojoda

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-499987618775849042011-02-01T12:35:00.005+02:002011-02-01T13:25:47.845+02:00

Tres Hofmeister Sensei   (6. Dan Aikikai), Hiroshi İkeda Shihan'ın ilk öğrencisi ve Amerika'da en genç 6.Dan olan kişidir. İlk defa İstanbul, Türkiye de bizler beraber olacak. Kendisine teşekkür ederiz.

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-31873446946717130432011-01-20T09:51:00.002+02:002011-01-20T10:46:27.817+02:00

Dedim ya bu Zen ustaları bir gariptir diye. Soru sorarsın, ya sana cevap vermez ya da öyle bir cevap verir ki sorduğuna pişman eder adamı. Bu çetrefilli yolda soru cevapla, lafla lakırdıyla öğrenilecek çok birşey yok çünkü. Esas olan deneyim. Tecrübe etmediğin bir şey üzerine derin felsefi sohbetlere girmek iyidir, zihni besler. Toprak gibi... Ama çiçeğin açması için güneş, su ve daha birçok şey

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-50771047951159973242011-01-15T23:08:00.000+02:002011-01-15T23:08:34.768+02:00

Bir hayal kuruyorsun. Notlar alıyorsun, resimler çiziyorsun, yazılar yazıyorsun. Sonra atıyorsun bunların hepsini çantana çıkıyorsun yola. Kimse söylemiyor sana yolun sonunda ne var? Söyleyenlerde başka başka tellerden çalıyor. Boşver. Önemli  olan yolda olmak varacak bir yer yok aslında. Sonra bir gün birşeyler oluyor. Birileri çıkıp, sanki bilinmeyen bir kaynaktan bilgilendirilmişler gibi sana

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-23241683643565742011-01-13T23:05:00.002+02:002011-01-14T17:07:40.999+02:00

Geniş ve hızla akan, Nehrin yamacında dururken Asla inanmamıştım Cılız kırılgan sazlardan örülmüş Liflerle tutturulmuş O köprüden geçeceğime Bir kelebek kadar narin Ve bir fil kadar ağır yürüdüm Bir dansçı kadar emin yürüdüm Kör bir adam gibi sendeledim O köprüyü geçeceğime İnanmamıştım Şimdiyse karşı tarafta duruyorum Geçtiğime inanmadan Leopold Staff

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-58516895557609436142011-01-05T14:09:00.000+02:002011-01-05T14:09:40.287+02:00

İlk okula adımımızı atmamızdan tutun da liseye, üniversite yıllarından doktorasına kadar sınavsız dönemimiz yoktur herhalde. Sadece okulda değil, işe girerken, ehliyet alırken, ne bileyim her neyle uğraşıyorsanız öyle ya da böyle bir sınava tabi olursunuz. Sınavlarla bir problemim yok aslında ama malesef çoğu zaman sınavda alınan sonuç, sınavın sürecinden daha önemli hale gelir. Hatta genelde

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-85697017820924284192011-01-02T21:12:00.006+02:002011-01-03T11:47:54.263+02:00

Son zamanlarda bir keyiflilik hali var üzerimde. Rutinlerim sekmeden devam ediyor, dojoda bol zaman geçiriyorum. Yapılacak işler listesine tikleri atarken bir keyif ki sormayın gitsin. Liste bitmiyor ama  tüm o işlerin arasında, bir yandan da kitaplar ardı ardına geliyor. Geçenlerde bir sahafa girip bir sürü kitapla çıktım. Birinin kapağını notlarla kapatırken, diğerinin altını çizmeye başlıyorum

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-64304745476199200712010-12-26T19:15:00.001+02:002010-12-30T22:15:55.439+02:00

Tekerleğin göbeğini otuz çubuk bölüşür;Ortadaki deliktir onu yararlı kılan. Bir testi yaparsın çamurdan;İçindeki boşluktur onu yararlı kılan. Pencereler kapılar oyarsın odaya;Oyuklardır onu yararlı kılan.                            Tao Te Ching

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-38664838422953443512010-12-23T10:19:00.000+02:002011-02-04T07:39:07.282+02:00

Yıllar önce Hombu Dojo’ da bir ders veriyordum, çalışılan teknik kokyu ho idi. Bazı yudansha’ ya [siyah kuşak sahipleri] tekniğin çeşitli geliştirilmiş şekillerini anlatırken, minderin bir köşesinde iki beyaz kuşak sahibinin omuzlarını yükseltmiş ve kollarını kasmış bir şekilde birbirleri ile mücadele ettiklerinin farkında değildim. Sesini duyana kadar, O’Sensei’nin dersi incelemek üzere dojo’ya

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-27613287377640778252010-12-19T22:33:00.000+02:002010-12-19T23:06:22.094+02:00

Yılbaşı geliyor, yine hediyeler alıp verilecek. Her halde insanlık tarihi kadar eskidir birine hediye vermek. Yine o zamandan bu zamana bilinir hediye vermenin almaktan çok daha iyi olduğunu. Verdiğinizde yaşadığınız mutluluk, aldığınızda yaşadığınız geçici heyecandan çok daha derin işler insanın içine. Her ne kadar aksine bir hayat yaşamak konusunda dirensekte belki de doğamıza en uygun hareket

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-61426690554852232192010-12-18T00:24:00.000+02:002010-12-18T00:24:16.516+02:00

Evimdir soğuk dağlar, ne baca var ne duvar.Kapı dersen hiç yoktur, tavanım mavi göktür.Bomboştur tüm odalar, duvar duvara bakar.Ortadaysa hiçlik var.Kimse para istemez hiç, soğuksa yakarım bir ateşcik.Acıkırsam ot haşlarım,Ne edeyim çiftini çubuğunu beyin? HanShan'ın şiiri, Nevzat Erkmenin çevirisiyle "Zen Kaçıkları"ndan...

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-59801328515050768832010-12-14T14:08:00.001+02:002011-02-14T13:17:37.302+02:00

Eğer bir süredir Aikido çalışan biri değilseniz, bir antremanı ya da gösteriyi kenardan izlediğinizde ilk hissettiğiniz şey güçlü bir estetik duygusu olur. Ardından eğer bilgi sahibi değilseniz, bu estetik duygusunu yaratmak için adamların kendilerini yerden yere attıklarını düşünürsünüz. Sonra da dersiniz ki Aikido işe yaramaz, adam elini uzatıyo öteki kendini yere atıyo sırf güzel görünsün diye

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-60089159096481510392010-12-02T00:32:00.000+02:002010-12-02T00:39:49.961+02:00

Brezilyalı din bilimci Leonardo Boff din ve hürriyet hakkında konuşulurken Dalai Lama'ya  merak ve biraz da hınzırlık olsun diye en iyi din hangisidir diye sormuş. Dalai Lama'dan, Tibet Budizmi ya da Hristiyanlıktan çok daha eski doğu dinleri gibi bir cevap beklerken, sonuç farklı olmuş. Üzerine düşünmesi, anlaması ve yorumlaması ise tamamen ve yalnızca sana kalmış.  - Kutsal efendim, sizce en

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-84280808469156416182010-11-22T11:04:00.000+02:002010-11-22T11:05:53.139+02:00

David Goldberg Sensei (5.Dan)Silahlar ve Boş Elin İlişkisiAikido Semineri01-05 Aralık 2010 Shobu Aiki of İstanbulŞişli Terakki LisesiEbulula Mardin Cd. No : 12Etiler İstanbul Aikido 5.Dan seviyesinin yanında, İaido 4.Dan seviyesinde olan David Goldberg Sensei çalışmalarına 1983 yılında Kokikai Organizasyonunda Fumio Toyoda Shihan'ın öğrencisi olarak başladı. 1993'den bu yana Mitsugi Saotome

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-4443411526050765452010-11-11T11:17:00.000+02:002010-11-12T12:45:42.836+02:00

Yin ve yang, siyah ve beyaz, madde ve enerji...Aralarındaki ilişki ne? Birbirlerinin tersi mi bunlar? Bütünün parçalarından mı söz ediyoruz? Biri diğerini mi var ediyor yoksa içiçe mi varoluyorlar? Ben soruları seviyorum. Ruh ve beden, et ve kemik, yol ve yolcu, izdeş ve dojo..Hangisi önce geliyor? Hangisi diğerini yaratıyor? Hangisi yönü gösteriyor, kim öğretiyor, kim öğreniyor? Dünya nüfusu

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-19577821596649374092010-11-03T22:50:00.000+02:002010-11-09T00:26:31.923+02:00

Yoga hakkında biraz okuyan veya bilgi sahibi olan bir kişinin ilk karşılaştığı sembol “\” dur. Yoga seanslarında kullanılan ilk mantra “Om” dur. Her zaman bir soru işareti olarak kalmıştır bu sembol ve mantra. Nedir Om?Yoga’ya 2001 senesinde başladıktan birkaç ay sonra yeni bir yoga eğitmenine gitmeye başlamıştım. Çok bilgili biriydi. Evinin üst katında Yoga yapıyorduk. Huzurluydum, mutluydum.

Rüya Bayraktaroğluhttp://www.blogger.com/profile/14587550682828395975noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-48045174552022262292010-10-14T09:05:00.000+03:002010-12-09T11:55:43.438+02:00

Üzerine yazdım, çizdim. Eşe dosta anlattım. Çenem düştü anlattıkça anlattım. Yetmedi, böyle olmaz gitmek görmek lazım dedim. Evde rahat koltuklarımıza yayılıp, kahvelerimizi yudumlarken meditasyon muhabbeti yapmak bizi bir yere götürmüyor ne de olsa. Madem öyle kaldırıyoruz bünyeyi o koltuktan, on gün kendimizi keşfetmeye zaman ayırıyoruz. Garanti ederim, pişman olmazsınız.Buyrun size fırsat...

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-27687067261146721902010-10-06T12:05:00.000+03:002011-02-04T07:39:07.282+02:00

Zaman gerçekten hızlı ilerliyor. Soğuk bir kışa adım adım yaklışıyoruz. Ben kışı seviyorum. Sanırım hepimizde biraz melankolik bir hava yaratır soğuk zamanlar. Dışarı çıkmayıp, bir sıcak çayla pencereden manzarayı izlerken düşünceler uçuşur durur.Kış henüz yüzünü tam göstermese de bugün de öyle bir gün işte. Ben de bu zamanı değerlendirirken biriken yazılara göz attım. Ekim ayına başlarken, şöyle

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-72724991567953123172010-09-27T10:22:00.000+03:002010-12-09T11:55:43.438+02:00

Ortalama bir insan ömrü ne kadar 60 yıl mı? Kısa mı 60 yıl? Göreceli bir soru bu. Kocaman bir çöldeki kum tanesi gibi olabilir 60 yıl ama o minik kum tanesidir çölün kendisi. Göz alabildiğine uzanan boşluğun, göze görünmeyen halidir, şeklidir. Dünya da evrende bir kum tanesi değil mi?  Evren neyin içinde  kum tanesi peki?  Peki o çölün kumları gibi 60 yılın içinde kaç tane kum  tanesi var? Yani

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-75172626247584140972010-09-18T15:04:00.000+03:002010-09-29T10:23:28.107+03:00

Katıldığım bir seminerde dersi yöneten hoca, "Önemli olan karşınızdakine ne yapabildiğiniz değil, kendi bedeninize ne yaptığınızdır." demişti. Savaş sanatları söz konusu olduğunda kesinlikle en gerçekçi yaklaşım bu olsa gerek. Ancak bedeniniz doğru dengeye, doğru şekle ulaştığında öğrenilen teknikleri uygulamak mümkün oluyor. Enstrumanın akordu bozuk, telleri gevşekse sanatçı ne yaparsa yapsın

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-41043720274806806352010-09-15T15:29:00.000+03:002010-09-15T16:56:28.043+03:00

En son ne demiştik? Ankara'dan yola çıkmadan önce kayaların ruhunu solumaktan bahsetmiştik. Aslında o bir "Niyet ettim kayaların ruhunu solumaya" yazısıydı. Yazarken aklımda kelebekler vadisine yapacağımız yolculuk geçiyordu. Son 3 senedir şehir dışına kendini atamamış bir bünye olarak ben, derin ve taptaze bir soluk almanın hayalini kuruyordum. Öyle ki,  28 Ağustosta başlayacak seminer için 3

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-43735343204177417132010-09-09T10:55:00.000+03:002010-09-09T10:57:00.469+03:00

İlki çok tutulmuş olacak ki devamını çekmişler. Genelde devam filmleri ilki kadar başarılı olmaz ama bizimkisi öyle olmayacak gibime geliyor. Bol bol malzeme var elimizde konuşulacak. Kelebekler Vadisi macerasından önümüzdeki seminerlere bir çok yeni konu var bu bölümde. Yani diyorum ki Fudoshin Dojo olarak bir kez daha TRT Ankara Radyosunda, 11 Eylül cumartesi 20:00'da yayınlanan Ne Nerede adlı

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-72745180963450343612010-09-07T20:08:00.000+03:002010-09-07T20:16:16.067+03:00

John Messores Sensei Semineri 06 - 10 Ekim 2010 Shobu Aiki of İstanbul Şişli Terakki Lisesi Ebulula Mardin Cd. No :12 Etiler, İstanbul John Messores Sensei Hombu Dojo Aikikai'den 6.dan seviyesi ile Aikido School of Ueshiba organizasyonunun üst düzey eğitmenlerinden biridir. Messores Sensei 1950'de New Jersey'de doğdu. Savaş sanatları eğitimene 1968'de Mark Smith ile karate çalışarak başladı.

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-14798406773263040302010-09-03T14:11:00.000+03:002011-02-04T07:39:07.283+02:00

Bazı insanların Aikido’da vuruşların, yumrukların olmadığını söylediklerini  duydum. Bu nasıl doğru olabilir? Aikido bir savaş sanatı. Eğitimin en önemli parçası savaş esnasında oluşan agresif tepkileri anlayıp onların üstesinden gelebilmektir. Eğer savaş yoksa, çatışma da yoktur. Eğer çatışma yoksa, gerçekcilikte yoktur ve bu nedenle uyumu da anlayamazsın. Bircok kişi yanlıs anlayıp Aikido’yu

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-23803250512472712322010-08-24T14:12:00.000+03:002010-08-24T14:12:00.226+03:00

Günün ortasında bir anda durup etrafına bak. Şöyle birkaç kısa dakika. Hayatın keşmekeşini kenara bırak. Derin bir nefes al ve görmek için bak. Her zaman kullandığın alelacele, güdümlü bakışlarınla değil, sakin ve anlayarak bak. Ne görüyorsun? Evler, arabalar, sokaklar, ışıklar mı gördüklerin? Yanından geçen geçen kocaman motorsiklet mi yoksa önünde yürüyen yakışıklı adam ve güzel kız mı? Bunları

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-28708773970426842952010-08-22T13:17:00.000+03:002011-02-04T07:39:07.283+02:00

Hayata olan bağlantıdan vazgeçmek, gerçek için savaşmak  yerine ölmeyi tercih etmek demek değildir. Ölüme olan bağlantıdan vazgeçmek, çatışmadan kaçmak anlamına gelmez. Bu tür tepkiler, korkunun ve ruhun zayıflığının ifadeleridir. Hayata ve ölüme olan bağlantıdan vazgeçmek, korku ve kişisel ego tarafından kontrol edilmeyi reddetmektir. Tehdit acı, rahatsızlık hatta ölüm biçiminde bile olsa,

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-59463081457232562442010-08-10T17:14:00.000+03:002010-08-10T17:35:40.117+03:00

Genelde yatmadan önce gece yanıma küçük bir şişede su alırım. Su içmek iyidir bunu herkes bilir. Sanırım bir 7-8 sene önce kendi su şişemi almak için buzdolabına gittiğimde, daha önce orada olmayan başka bir küçük şişe gözümü ilişti. Benimki sanarak onu almak üzereydim ki son anda şişenin içinde bir kağıt olduğunu farkettim. Buzdolabında, içinde kağıt olan bir şişe suyun ne işi olabilir diye

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-12860768229692335752010-08-07T18:39:00.000+03:002010-08-07T18:42:24.379+03:00

Bushido, insanın ağzından kolayca, ama güçlü bir titreşimle çıkan basit bir kelime. Uzakdoğu hikayelerinin çekici mistik havasını üzerinde taşıyor biraz. Söylemesi bile havaya sokuyor insanı. Evde kendi kendine BUSSSHIIIDOOOO diye bağırarak tahta kılıcını çekip vazoları falan kırası geliyor insanın bazen. Bilmiyorum belki de bana öyle geliyor. Tabi evde suburi yapmaya çalışırken yokettiğim

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-1627829522714129112010-07-28T10:32:00.000+03:002010-07-28T12:54:02.620+03:00

Öyle ya da böyle, nasıl bir hayat yaşarsan yaşa er ya da geç hepimiz ölüm gerçeğiyle yüzleşiyoruz. Çoğu zaman bu gerçeği düşünmek istemesekte, yokmuş gibi davransakta, yaşamak diye adlandırdığımız şey bizzat ölümün bir süreci aslında. Her an her saniye bedenimiz çürüyor, yaşlanıyor, an be an çözülüyor. Süreç durmadan devam devam ediyor. Onu yaşamak haline getiren şeyse eylemlerimiz, bize kalan

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-72451020870653526112010-07-25T10:38:00.000+03:002010-07-27T15:58:08.251+03:00

Çoğu Aikido dojosunda küçük öğrencilerin sayısı yetişkinlerden fazladır. Çocuklar parlak ve temiz zihinleri sayesinde prensipleri hızla öğrenirler. Erken yaşlarda başlamış olmaları yaşamlarında Aikido'dan çok daha fazla fayda görmelerini sağlar. Ön yargılarla sınırlanmayan zihinleriyle çocuklar,  çalışmalar sırasında en doğal tepkileri vererek, çoğu zaman eğitmenlerine öğrendiklerinden daha

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-70098268238287163512010-07-20T12:54:00.000+03:002010-07-20T16:16:01.333+03:00

İnsanlar genelde Aikido dojolarına, bu iş diğerlerinden farklı bir felsefesi var diye gelirler. Öyle değil mi hocam önemli olan dövüşmek değil bu işin felsefesini öğrenmek derler. Bu elbette doğrudur. Ama çoğu zaman bu felsefi olma arayışı daha önemli detayların gözden kaçmasına ya da ihmal edilmesine, yanlış anlaşılmasına sebep oluyor. Şu eski hikayenin kıssadan hissesi gibi; Savaş sanatlarında

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-2771963766238384262010-07-18T13:03:00.000+03:002010-07-18T17:40:10.190+03:00

Çok okuyan mı bilir çok gezen mi? İnsanlık tarihinin, cevabı en meçhul sorularından birisi bu herhalde. Her iki ekolün de çok başarılı karakterlerini tanıyorsundur mutlaka. Külliyatı yemiş bitirmiş, hikayesini anlatabileceğiniz her kitabı okumuş karakterler vardır. Bir de onların yanında, kitaplarda anlatılan hayatları yaşayan, nehrin kenarında sakin sakin takılan karakterler vardır. Umrunda

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-48733477908164652362010-07-16T19:34:00.000+03:002010-07-16T19:34:47.122+03:00

Üzerine konuştukça içinde kaybolursun, soru sordukça verilecek bir cevap hep vardır. Her zaman bir parça eksiktir bakış açın. Hep arar durursun doğru yönü. Okuduğum bir kitap “boş ayna” diyordu. Ayna sana seni, olduğun gibi yansıtır. Düşünmeden, yorum yapmadan. Ne zaman ki bir boş aynayla karşılaşırsın, işte o gün…bilemedim doğru kelimeyi bak işte. Birşey olmuştur orası kesin…Bir zen

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-64635092939862434402010-07-12T19:18:00.000+03:002010-07-12T12:13:24.855+03:00

Hiç, bir saç tokası alırken, yeterince sivri ve sert bir tane alayım ki, biri bana saldırdığında gözüne sokar kendimi korurum diye düşündün mü? Ya da dizüstü bilgisayar alırken yeterince ağır bir tane alayım ki kapkaçcının kafasına vurunca işe yarasın diye düşündün mü? Tabiki hayır. Çünkü tokanın amacı saçı toplamak, bilgisayarın amacı çalışmak, yazmak çizmektir. Evinin bir köşesine vazo alırken

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-34023661776708389632010-07-08T18:39:00.000+03:002010-07-08T18:47:18.686+03:00

Demek ki insanın birşeyleri paylaşası olunca, dinleyen de oluyor. Olmasa da oluyor aslında. Blog yazarken bilmiyorsun kimler okuyacak ya da birileri okuyacak mı ?. Ama yine de yazıyorsun paylaşmanın şevkiyle. Bu kez paylaşabilmek için başka bir fırsat çıktı önümüze. Küçük öğrencilerimizden birinin annesi tarafından yapılan bir canlı radyo programına davet edildik. 10 yıllık yol arkadaşım ve

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-12646751950442527172010-07-06T18:36:00.000+03:002010-07-06T18:36:47.309+03:00

Şimdi sana, yerlere göklere sığmayan efsanevi Star Wars duble üçlemesindeki, tüm hikayenin baş kahramanı olan Jedi şövalyeleri aslında yalnızca George Lucas'ın hayal ürünü değiller,  aramızda yaşıyorlar desem inanırmısın? Kimbilir kaç kez farketmeden sokakta birinin yanından geçtin, bir sith'in ışın kılıcının ucundan döndün ya da bir jedi tarafından fikrin değiştirildi, aklın alındı desem bana

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-44628310198810040202010-07-02T18:39:00.000+03:002010-07-12T12:12:22.477+03:00

Günlerden bir gün, iki büyük kılıç ustası hünerlerini yarıştırmaya karar vermişler. İkiside yapılabilecek en keskin kılıcı yapacaklarını söylemişler ve yapmışlarda. Ateşte haftalarca dövdükleri kılıçlarını alıp bir dere kıyısında buluşmuşlar. Derenin suları sadece diz seviyesindeymiş. Birinci usta kılıcını çekip suyun ortasına saplamış. Sonra seyretmeye başlamışlar. Ağır ağır akan suyun üzerinde

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-89584924841525730662010-06-30T13:54:00.000+03:002010-06-30T14:16:46.609+03:00

Bir süredir sağda solda birşeylerle uğraşırken, bir takım işleri kotarmaya çabalarken, hoşlaşmadığım ya da çok keyif aldığım insanlarla çalışırken aklım bir noktaya gidip duruyor. Bazen laf arasında deriz ya frekansımız tutmadı diye. Bazen biriyle tanıştığın anda ahanda dersin ve hoş sohbet alır yürür. Bazen de kırk takla atsan senden bi numara olmaz. Frekans tutmamıştır bir kere. Hani aslına

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-12355717738914424282010-06-28T13:04:00.000+03:002010-12-09T11:55:43.439+02:00

Bir şeyin siyah olması, beyaz olmadığı anlamına gelir mi? Peki cevabın evetse, aynı zamanda hayır olabilir mi? Başka bir deyişle hem aynı hem ayrı, hem bütün hem parça, hem tek hem çoğul olabilir mi bir şey? Belkide sorunun kendisi cevaptır aslında. Bilmiyorum, aslında benimde net bir cevabım yok. Daha çok bir hissiyatım var bununla ilgili. Yaşamlarımız, bu ikilikler deryasında devam ediyor ve

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-82455835247054588542010-06-26T15:54:00.000+03:002010-06-27T21:33:42.454+03:00

Blog sayfalarına birşeyler karalamaya başladığımdan beri, yaşamımın en geniş dilimi olan Aikido üzerine yazmayı istiyordum. Ama düşündükçe derya deniz olan bir konunun neresinden tutsam başka bir yerinden çıktığım için bir türlü toparlayamıyordum. Özünde hayatın her anında varolan bir gerçek olan “Aiki” yi açıklamak çok zor. Anlatılmaz yaşanır deyimi başka hiç birşeye bu kadar tam oturmamıştır

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-12052876912932447832010-06-26T12:21:00.000+03:002010-12-09T11:55:43.439+02:00

Kimi zaman mutzsuzluğun, gerginliğin içinde bulabiliyorum kendimi. Bazen basit ya da karmaşık, teknik bir sebepten kaynaklanır gerginliğim. Bir şey olmuştur, yapılması gereken bir iş gecikmiştir gibi teknik şeyler. Bazen de güne gergin uyanabilirim. Daha sebep olacak hiçbirşey yapmamışken öyle başlar gün. (Bir arkadaşımın deyimiyle kozmik gerginlik) Böylece gerginliklerimi ikiye ayırmış oldum;

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2719920475855399093.post-91528160267376157822010-06-13T14:08:00.000+03:002010-06-26T15:11:12.352+03:00

Fudoshin" savaşçının ruhudur. Batı kültürü Fudoshin’i vahşi ruh veya dürtü olarak tanımlar. Fudoshin elimizdeki vazifeyi çözümle sonuçlandırmak için konsantre olmamıza izin veren bir zihin durumudur. Savaşçının ruhu kararlıdır ve şüphesizdir, elimizdeki vazife yerine getirilmesi gereken tek görevdir ve yerine getirmek için başka zaman yoktur. Hayatımızda hergün, üstesinden gelinmesi gereken

Ou-Sanhttp://www.blogger.com/profile/13426356944125642633noreply@blogger.com0